Imágenes de páginas
PDF
EPUB
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

την ποίησιν , ποίησιν δε σιγώσαν την ζωγραφίας: άλλα προς
τέτω διδάσκωμεν αυτόν , ότι γεγραμμένης σαύραν, ή πιθηκόν,
ή Θερσίτα πρόσωπον ιδόντες, ηδόμεθα και θαυμάζομεν,
έχ ως καλόν , αλλ' ως όμοιον εσία μεν γαρ ε δύναται καλόν
γενέθαι το αίσχρον· η δε μίμησις, άν τε περί φαύλον, άν τε
περί χρησόν εφίκηται της ομοιότητος, έπαινείται και ταναντίον
αν αισχρά σώματης εικόνα καλήν παράκη, το πρέπον και το
εικός εκ απέδωκεν. γράφεσι δε και πράξεις ατόπες ένιοι, καθά-
περ, Τιμόμαχος της Μηδείας τεκνοκτονίαν, κι Θέων την
'Ορέσα μητροκτονίαν, και Παρράσιος την Οδυσσέως προσποίητον
μανίαν, και Χαιρεφάνης ακολάσες ομιλίας γυναικών προς άν-
δρας εν οίς μάλισα δεί τον νέον εθίζεθαι διδασκόμενον, ότι την
πράξιν εκ έπαινέμεν ης γέγονεν η μίμησις, αλλά την τέχνης,
ει μελίμηται προηκόντως το υποκείμενον· έπεί τοίνυν και ποιη-
τική πολλάκις έργα φαύλοι και πάθη μοχθηρα, και ήθη μιμη-
τικώς απαγγέλλει, δια το θαυμαζόμενον εν τέτοις, και κατορ-
θέμενον μήτε αποδέχεται τον νέον, ως αληθές, μήτε δοκιμάζειν
ως καλόν, άλλ' επαινείν μόνον ως έναρμόττον το υποκειμένω
προσώπων και οικον' ώσπερ γαρ υιος βοήν και ψόφον τροχιλίας
και πνευμάτων ροίζον, και θαλάττης κτύπον ακέοντες, ενοχλά-
μεθα και δυσχεραίνομεν· αν δε τις πιθανώς ταύτα μιμητα
(καθάπερ «παρμένων την υίν, και Θεόδωρος τας τροχιλίας)
ηδόμεθα και νοσώδη μεν άνθρωπος και ύπελον, ως άτερπές
θέαμα , φέυγομεν" τον δε 'Αρισοφώντος φιλοκτήτην, και την
Σιλανίωνος Ιοκάστην ομοίως φθίνεσι και αποθνήσκεσε πεποιημένες
ορώντας χαίρομεν· έτως ο νέος αναγιγνώσκων & Θερσίτης και

γελω

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Η

γελωτοποιός, ή Σίσυφος και φθορεύς, ή Βάτραχος και πορνοβοσκός λέγων ή πράττων πεποίηται , διδασκέθω την μιμεμένην ταύτα δύναμιν και τέχνην επαινείν, άς δε μιμάται διαθέσεις και πράξεις, προβάλλεται και κακίζειν" και γάρ έσι τ' αυτό, το καλόν και καλώς τι μιμείται καλώς γαρ έσι, το πρεπόντως και οικείως οικεία δε και πρέποντα τοϊς αισκροΐς τα αισχρά: και γαρ αι Δημονίδε τα χωλ κρηπίδες, αί απολέσας εύχετο τοίς τε κλέψαντος έναρμόσαι ποσίν, φαύλαι μεν ήσαν, εκείνη δε ήρμoττον" και το,

Είπερ γαρ αδικείν χρή, τυραννίδος πέρι

κάλλισον αδικεί.
και το, τα μεν δικαία την δόκησεν άρνυσο

τα δ' έργα τα πάν δρώντος, ένθα κερδανείς.
παι, Τάλαντον και προίξ μη λαβώ ; ήν δ' εσί μοι

τάλαντον υπεριδόντε; τεύξομαι δ' ύπνο
πρoέμενος; ε δώσω δε καν άδι δίκην

Ως ησεβηκώς εις τάλαντον αργυράν;
μοχθηροί μέν είσι λόγοι και ψευδείς. , 'Ετεοκλεϊ δε και
Iξίονι και τοκογλύφω πρεσβύτη πρέποντες· αν αν υπομιμνής.
κομεν τές παΐδας, ότι ταύτα έκ έπαινάντες έδε δοκιμάζοντες
αλλ' ως άτοπα και φαύλα φαύλους και ατόποις ήθεσι, και
προσώποις περιτιθέντες γράφεσιν, έκ αν υπό της δόξης
βλάπτoιντο των ποιητών αλλα τεναντίον ή προς το πρόσωπόν
υποψία διαβάλλει και το πράγμα και τον λόγον , ως φαύλον
υπό φαύλα και λεγόμενον και πραττόμενον· οίον έσι και το
της συγκοιμήσεως το Πάριδος εκ της μάχης αποδράντος· έδένα

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

γαρ άλλων ανθρώπων ημέρας συγκοιμώμενον γυναικί ποιήσας, και τον ακόλασον και μοιχικόν, εν αισχύνη δηλός έσι και ψόγω τιθέ. μενος την τοιαύτην ακρασίαν.

Long i n.

Dioityfius Longinus mar einer der trefflichfter Rhetoren des dritten Jahrhunderts, dessen Lebensumftande wenig bekaunt sind. Von seinen vielen Schriften besigen wir nur noch, obgleich mangelhaft, die sehr Ich kbare kritische Abhandlung vom Erhas benen, deren vielfachen Werth der fil. Dr. Niorus in der Vors rede reiner Wufgabe trefflich aus einander rekt. Andi kennt man Boileau's elegante franzdfische Uebersetzung dieser Schrift, und die kritischen Bemerkungeni, womit er diereibe begleitete. Durch beides hat fich unter uiis Deutschen Hr. Hofrath Schlosser im diesen Schriftsteller, mehr als ehemais v. heinecken, verdient gemacht. Die beiden Pflichten, deren Beobachtung Longin gleich Anfangs von jedent Schriftfteller forbert, der aber eine Sunft schreiben will, zuerst ihre Natur und Beschaffenheit zu uns tersuchen, und dann den Weg vorzugeichnen, auf welchem mar zu ihrer Ausübung gelangen kann, hat er selbst ungemein befries digend erfüllt. Er entmidelt juvördert das Weren und den Chas rakter des Erhabnen, inacht denselben durch den Soutraft mit den entgegenftekendett Fehlern woch kenntlicher, weiset die Quellen des Erbabnen nach, und die dazu beförderlichen Hilfsmittel, moju auch die Nachahniung berpåhrter Schriftfteller gehört, von welcher in den beiden bier folgenden Abschnitten die Rede it.

SECT. XIII, XIV.

«Οτι μέντοι ο Πλάτων τοιέτω τινί χεύματι αψοφητί φέων αδέν ήττον μεγεθύνεται, ανεγνωκως τα εν τη Πολιτεία, τον τύπον εκ αγνοείς. Οι άρα φρονήσεως, φησί, και αρετής άπειροι, ενωχί.

[ocr errors][ocr errors]

και εις δε και τους τοιέτους αει ξυνόντες, κάτω, ως έόικα, φέκαι ρονται; και ταύτη πλανώνται δια βία. Προς δε το αληθές και, άνω τ' ανέβλεψαν πώποτε, άτάνηνέχθησαν, έδε βεβαια και τι και καθαράς ηδονής εγεύσoιντοαλλά, βοσκημάτων δίκην,

κάτω αη βλέποντες, και κεκυφότες εις γην και ας τραπέζας

βόσκονται χορταζόμενοι και οχεύοντες, κα) ένεκα των τέτων και πλεονεξίας λακτίζοντες και κηρίτλοντες αλλήλας σιδηροΐς κέρασε και και οπλαϊς αποκτιννύασι δι' απλησίαν. «

Ενδείκνυται δ' ημϊν έτος ο ανήρ ει βελοίμεθα μη κατολιγωρείν, ως και άλλη τις παρά τα ειρηκένα οδος επί τα υψηλα τείνει.

Ποία δε, και τις αύτης και των έμπροθεν μεγάλων συγγραφέων και ποιητών μίμησίς τη και ζήλωσις. Και τέτα γε, φίλτατε, απρίζ εχώμεθα τα σκοπά· πολλοί γαρ αλτρία θεοφορώνται πνεύματι τον αυτόν τρόπον, αν και την Πυθίαν λόγος έχα τρίποδι πλησιάζεσαν, (ένθα και ρήγμ' έσι γης αναπνον , ως φάσιν, ατμών και ένθεον ") αύτόθεν εγκυμονοι τα δαιμονία κατισαμένην δυνάμεως παρουτίκα 'χρησμώδεν κατ' επίπνοιαν, έτως από της των αρχαίων μεγαλοφυίας εις τρις. των ζηλάντων εκείνες ψυχάς, ως από ιερών σομίων, απόρροια τινες φέρονται, υφ' ών επιπνεόμενοι, και οι μη λίαν φοιβασικοί, τώ ετέρων ένθεσιωσι, μεγέθει. Μόνος Ηρόδοτος Ομηρικότατος εγένετο; Στησίχορος έτι πρότερον, ό τε Αρχίλοχος πάντων δε τέτων μάλιστα ο Πλάτων, από τα Ομηρικά εκείνα νάματος ας αυτόν μυρίας όσας παρατροπάς είπε. χετευσάμενος.. Και ίσως ημίν αποδείξεων έδει, ει μη τα επ' "Ίνδες και οι περί 'Αρεμωνιον εκλέξαντες ανέγραψαν. - "Εσι

[ocr errors]

δ' κλοπή το πράγμα , αλλ' (ως από καλών ηθών) ή πλασμάτων, ή δημιεργημάτων αποτύπωσις. Και εδ' αν επικμάσαι μοι δοκά τηλικαύτά τινα τοϊς της φιλοσοφίας, δόγμασι, και είς ποιητικές ύλας πολλαχά συνεμβήναι και φράσεις, ει μη περί πρωτάων νή Δία παντί θυμώ προς "Ομηρον , (ως ανταγωνισης νέος προς ήδη τεθαυμασμένον), ίσως μεν φιλονεικότερον, να διανά διαδορατιζόμενος εκ ανωφελώς δ' όμως, διηρισένετο,

αγαθή (γαρ κατά τον Ησιοδον) έρις ήρε

βροτοίσι.

Και τω όντι καλός του, και αξιονικότατος ευκλέιας αγών τι και σέφανος, έν κ το ηττάσθαι των προγενεσέρων εκ άδοξον.

Ουκών κος ημάς ηνίκ' άν διαπoνώμεν εψηγορίας τι και μεγαλοφροσύνης δεόμενον, καλόν αναπλάττεθα, ταϊς ψυχαίς, πώς ών, α τύχοι, ταυτό τ89' "Ομηρος άπεν, πώς δ' άν Πλάτων ή Δημοθένης ύψωσαν, ή εν ισορία Θέκυδίδης. Προσπίπτοντα γαρ ημίν, κατα ζήλον έκανα τα πρόσωποι, και οίον διαπρέποντα, τας ψυχάς ανοίσει πως προς τα ανειδωλοποιέμενα μέτρα, "Έτι δε μάλλον , α κακάνο και διανοία προσυπογράφοιμεν, πως αν τόδε τι υπ' εμέ λεγόμενον παρών "Ομηρος ήκεσεν, ή Δημοσθένης, και πως αν έπί τέτω διετέθησαν το γαρ όντι μέγα το αγώνισμα, του τον υποτίθεσθαι των ιδίων λόγων δικαστήριον και θέατρον, και εν τηλικέτεις ήρωσε, βιταϊς το κος μάρτυσιν, υπέχειν των γραφομένων

ευθύνες

« AnteriorContinuar »