Imágenes de páginas
PDF
EPUB

: Σ. Τις έν έσι; μη κάμης αποκρινόμενος, αλλά προθυμιά

είπεν.

Α. Εγώ μεν οίμαι φιλίαν τε λέγαν και ομόνοιαν και ηνπερ πατήρ τε διον φιλών ομόνο και μήτηρ, και αδελφός αδελφά, nou goin ardei.

Σ. Οϊη αν έν, ώ Αλκιβιάδη, άνδρα γυναικι περί ταλασιεργίας δύναθαν ομονοών, τον μη επισάμενον, τη επισταμένης

Α. Ού δητα.
Σ. Ούδέ γε δει εδέν. γυναικώον γαρ τέτο μάθημα. .
Α. Ναι.

Σ. Τί δε; γυνή ανδρί περί οπλιτικής δύναιτο αν ομονοών, μή καθεσα; ;

[ocr errors]
[ocr errors]

Σ. 'Ανδρον γαρ τετό γε ίσως φαίης αν είναι.
Α. "Εγωγε.

Σ. "Έσιν άρα τα μεν , γυναικώα, τα δε, ανδρών καθήκατα, κατα τον σον λόγον.

Α. Πώς και
Σ. Ουκ άρα έν γε τέτοις εσιν ομόνοια γυναιξί προς άνδρας.
Α. Ο.
Σ. Ουδ' άρα φιλία" είπερ και φιλία ομόνοια ή.
Κ. σι φαίνεται.

Σ. Η άρα αι γυναίκες τα αυτών πράττωση, φιλέκτη มี.

Α. Ούκ έoικεν. .
Σ. Ουδ' άρα οι άνδρες υπό των γυναικών, ή τα αυτών.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

Ού.
Σ.. Ουδ' αυ άρα ταύτη οικάντα α πόλεις, όταν τα
αυτών έκασοι πράττωσιν.
Α. Οίμαι έγω γε,

Σ

Σώκρατες. Σ. Πώς λέγεις, φιλίας μη παρέσης ; ής έφαμεν έγγιγνομένης ευ οίκθαι τας πόλεις, άλλως δε ά;

A. Αλλά μοι δοκεϊ και κατα τέτο αυτοϊς φιλία εγγίγνεθαι , ότι τα αυτών εκάτεροι πράττεσιν.

Σ. Ουκ άρτι γε. νύν δε πως αν λέγεις; Ομονοίας έγγίγνομένης φιλία εγγίγνεται; ή οίον το ομόνοιαν έγγίγνεθαι περί τέτων, ών οι μεν ίσασιν, οι δ' ά;

Α. 'Αδύνατον.

Σ. Δίκαια δε πράττεσιν ή άδικα. όταν τα αυτών έκασε πράττωσις

Α. Δίκαια. πώς γαρ έ;

Σ. Τα δίκαια αν πραττόντων εν τη πόλει των πολιτών, φιλία εκ έγγίγνεται προς αλλήλες;

Α. Ανάγκη αύ μοι δοκεϊ είναι , ώ Σώκρατες.

Σ. Τίναι ένα ποτε λέγεις την φιλίαν ή ομόνοιαν, περί ης δεϊ ημάς σοφές τε είναι και ευβέλες, ένα αγαθοί άνδρες ώμεν και 8 γαρ δύναμαι μαθείν, άφ' ή τις, έτ' εν οίς τισιν. τοτε μεν γαρ εν τοίς αυτοϊς φαίνεται ενάσα, τοτε δ' ως εκ τέ σε λόγε,

Α. 'Αλλα μα τες θεές, ώ Σώκρατες, εδ' αυτος οίδε ό, τι λέγω. κινδυνένω δε και πάλαι λεληθένας έμαυτόν αίσχισα έχων.

[ocr errors]

Σ. 'Αλλα κρη θαρραν. ό μεν γαρ αυτό ήσθε· πεπονθως πεντηκονταετής, χαλεπών ήν έν σοι επιμεληθήναι σαυτά.. νύν δε ήν έχεις ηλικίαν, άυτη έσιν έν ή δα αυτό αισθάνεσθαι.

Α. Τι εν τον αιθανόμενον κρη ποιάν, ώ Σώκρατες;

Σ. 'Aποκρίνεται τα ερωτώμενα, ώ 'Αλκη βιάδη, κα εαν τέτο ποιής, αν θεός Aθέλη, ? τι δει και τη έμή μαντεία πιτεύειν , συ τε καγώ βέλτιον κήσομεν.

Α. "Έσα ταύτα, ένεκά γε το εμε αποκρίνεται:

[ocr errors]

Aeschines. .

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

Von dem berühmter Redner dieses Namens unterscheidet man ihn durch den Beinamen des Sokratikers; denn er war Zeitgenosse und Schüler des Sokrates. Schwerlid, aber sind die drei Dialogen, welche reinen Namen führen, wirklich von ihm; noch weniger aber vom Platon, den sie ehedem gemdhns lich beigelegt wurden; ob man sie gleich in das Sokratische Zeits alter zu reken,' allen Grund, und keine Ursache hat, fie får eine fpätere Arbeit irgend eines Sopbiften zu halten. Zwar bas ben fie weniger fülle und Reichhaltigkeit, als die Platonischen Gespräche; aber doch viel Einfachheit, Wahrheit, Natur und Elegang. Sie handeln von der Tugend, vom Reichthum und vom Tode. Als den kürzesten gebe ich hier den ersten, der die pom Sokrates mit einem feiner Freunde angestellte Untersudung, ob die Eugend gelehrt werden könne, jum Gegenftande, und also mit dem Hienon des platon einen ähnlichen, aber minder ausgeführten, Inhalt hat. Sokrates zeigt, daß die Cugend, oder das Gefühl des Guten und Edeln, und die Fertigkeit in Der Ausübung desselben, ein Geschent des Himinels fen, und fich folglich durch keinen Unterricht erwerben lasse; daß es dahet weder Lehrer noch Schüler der Tugend gebe; daß man sie auch als Naturgabe eben so wenig, als für ein Erzeugniß der stupft, gazusehen babe.

[merged small][merged small][ocr errors]

Αρα διδακτόν έσιν η αρετή, ή και διδακτών, άλλα φύσει οι άγαθοι γίγνονται άνδρες, και άλλα τινί τρόπω; Ούκ έχω άπαν εν σω παρόντι, ώ Σώκρατες. Αλλά δε σκεψώμεθα αυτό. φέρε, είτις βέλοιτο ταύτην την αρετήν γενέθαι αγαθός, ή αγαθόι

είσα

[ocr errors]

εισιν οι σοφοί μάγειροι, πόθεν άν γένοιτο; Δηλονότι εί παρά των αγαθών μαγείρων μαθοι. Τί δε ; εί βέλοιτο αγαθός γίγνεθαι ιατρός, παρά τίνα αν έλθων γένοιτο αγαθός ιατρός; Δήλον δη ότι παρά των αγαθών τίνα ιατρών. Ει δε ταύτην την αρετήν αγαθός βέλοιτο γενέθαι, ήνπερ οι σοφοί τέκτονες και Παρά των τεκτόνων. Ει δε ταύτην την αρετήν βεληθείη αγαθός γενέθαι, ηνπερ οι άνδρες οι αγαθοί τε και σοφοί, πού χρή ελθόντα μαθών και Οίμαι μεν και ταύτην, είπερ μαθητός έσι, παρά των ανδρών των αγαθών πόθεν γαρ άλλοθεν και Φέρε δή, τίνες ημϊν άνδρες αγαθοί γεγόνασιν και ένα σκεψώμεθα, ει έτοί εισιν οι τες άγα9ες ποιέντες. Θεκυδίδης και Θεμιστοκλής και Αρισείδης και Περικλής. Τέτων έν εκάσε έχομεν διδάσκαλον ειπείν και Ουκ έχομεν· έ γαρ λέγεται. Τί δε και μαθητήν, ή των ξένων τινα, ή των πολιτών, ή άλον, ελεύθερον ή δέλον, ότις αιτίαν έχει και δια την τέτων ομιλίαν σοφός τε και αγαθός γεγονέναι ; Ουδε. τέτο λίγεται. 'Αλ' άρα μή έφθόνεν μεταδιδόναι της αρετής τοϊς άλλους ανθρώποις; Τάχα. Αρα ίνα μή αντίτεχνοι αυτούς γίγνοιντο, ώσπερ οι μάγειροι τε και ιατροί και τέκτονες φθονσιν; έ γαρ λυσιτελά αυτοϊς πολλές αντιτέχνες γίγνεθα, έδε oικών εν πολλοίς αυτοίς ομοίοις: άρ' έν έτω και τοϊς ανδράσι τοίς αγαθοίς & λυσιτελώ εν ομοίοις αύτοϊς οικείν ; Ίσως. Eici de οι αυτοί οχι αγαθοί τε και δίκαιοε; Ναι. "Εσιν εν ότω λυσιτελά μη εν αγαθοίς οίκων ανδράσιν , αλ' εν κακοίς ; Ούκ έχω απάν. Αρ' άν έδε τέτ' έχεις είπαν, πότερον έργον επί των μεν αγαθών βλάπτειν, των δε κακών ωφελαν και η τεναντίον; Τέναντίον. Οι μεν αγαθοι άρα ωφελέσιν, οι δε κακοί βλάπτασις

Noja

« AnteriorContinuar »