Imágenes de páginas
PDF
EPUB
[ocr errors][ocr errors]

Es gab zur Zeit des Photius noch 149 Briefe dieses ro edeln als beredten Mannes, von denen sich aber aur zehn erhals ten haben, worunter jedoch der neunte von Augier und Vatry für undcht erklärt wird. Folgender ist einer von den vier ersien, die an den macedonischen König Philippus gerichtet find, und enthalt eine Empfehlung des Diodotus. Den diesem Redner eignen leichten, und doch bedachtvollen, Periodenbau wird man auch bier wieder finden.

Ι Σ Ο Κ Ρ Α Τ Η Σ ΦΙΛΙΠΠ Ω χαιρει».

Εγω, και περ' επικινδύνε παρ' ημίν όντος εις Μακεδονίαν πέμπειν επιςολήν, ου μόνον νύν, ότε πολεμάμεν προς υμάς, αλλά και της ειρήνης ούσης , όμως γράψαι προς σε ειλόμην περί Διο

δότε, δίκαιον είναι νομίζων πάντας μεν περί πολλά ποιείται τους εμαυτώ πεπλησιακότας, και γεγενημένες αξίους ημών, έχ ήκισα δε τέτον, και δια την εύνοιαν την εις ημάς, και την άλ. λην επιείκειαν. Μάλιςα μεν έν έβέλομης αν αυτόν συς αθήνα

Επειδή δε δι' ετέρων εντετύχηκέ σοι, λοιπόν έξι μοι μαρτυρήσαι περί αυτό, και βεβαιώσει την γεγενημήνην αυτώ προς σε γνώσιν. Εμοί γαρ πολλών και παντοδαπών συγγενομένων ανδρών, και δόξας ένίων μεγάλας εχόντων, των μεν άλων απάντων, οι μέν τινες περί τον λόγον, οι δε περί το διανοηθήναι και πράξαι δεινοί γεγόνασιν οι δ' επί μεν το βία σώφρονες, και χαρίεντες, προς δε τας άλλας χρήσεις και διαγωγής, αφυείς παντάπασιν, Ούτες δ' ούτως εναρμoσον τήν φύσιν έσχεν, ώς'

δι' ημών.

εκε της υμετέρας φιλίας και μην άλα παραπλήσιόν τι πεπονθέναι προς αυτήν, και προς τις στεφανίτας αγώνας. Εκείνος γας νικάν μεν άν βούλεθαι, καταβήνας δ' εις αυτές έκ αν τολμήσαι, δια το μη μετασχηκέναι ρώμης αξίας των στεφάνων τωντε παρ' υμών τιμών εύξασθαι μεν ά τυχείν, έκ έφίξεσθα Σ' αυτόν προσδοκών. Τήντε γαρ απειρίαν την αυτ8 καταπε. πλήχθαι, και την λαμπρότητα την υμετέραν· έτι δε και το σωμάτιον εκ ευκρινές δν αλ' έχων πρόφασιν, ην νομίζειν έμποδιείν αυτών προς τα πολλα των πραγμάτων. Ουτος μεν ουν, ό, τι δοκή αυτώ συμφέρειν, τούτο πράξει. Συ δ', εάν τ' η περί υμάς εαν τ' ήσυχίαν έχων διατρίβη περί τούτα τας τόπες, επί. μελά και των άλλων μεν απάντων, ών τυγχάνει δεόμενες, μάλις α δε της ασφαλείας, και της τότε και της τ8 πατρος αυτά νομίσας, ώσπες παρακαταθήκην έχεις τέτον, παρά τε τε γήρως ημών, και προσηκόντως αν πολλής τυγχάνη προνοίας, και της δόξης της υπαρχέσης, εί' τινός άρα σπουδής εςιν, αξία, και ευνοίας της προς υμάς ήν έχων άπαντα τον χρόνον διατετέλεκα. Και μη θαυμάσης , μήτ' ει μακροτέραν γέγραφα την επιστολής, μήτ' ει' τι περίεργότερον ή πρεσβντικώτερον ειρήκαμεν εν αυτή. Πάντων γαρ των άλλων αμελήσας, ενός μόνο εφρόντισα , τ8 φανήναι σπουδάζων υπες ανδρών φίλων, και προσφιλες ατων μοι γέγει τημένων.

[ocr errors]
[ocr errors]

Die Sammlung der von diesem Sophiften und Redner des vierten Jahrhunderts, vorzüglich mit dem Bafilius, gimeck els ten Briefe, ift durch die Bemühungen des gelehrten einen Rostgaard, der auf feinen Reifen überall dazu sammelte, fehr ansehnlich geworden, und belduft sich in der Wolfischen Nus: gabe auf nicht weniger, als 1605 griechische Briefe, wozu noch 307 lateinische, von Zambicari überlegte, kommen, deren Ur: schriften nicht mehr vorhanden sind. Eben die Eleganz und Storrektheit des Ausdrucks, welcher, obgleich oft mit zu absichts licher Stung verbunden, die Reden und Deklamationen der Liz banius noch immer lesenswerth und fchållbar macht, empfehlen auch feine Briefe.

ΑΕ Ο Ν Τ Ω Σ Ο ΦΙΣ Τ Η.

Χρόνια μέν σοι και τα παρ' ημών γράμματα, και μην χρονιάς τερα των αυτόθεν. και ταύτα πολλών και συνεχώς επιδημησαν των ημίν από της υμετέρας. οιε ει πάσιν εφεξής γράμμα επετίθεις, ουδέν ήν το κωλύον αυτώ σοι δοκεϊν συνείναι ημάς, κα οιονεί παρόντας και συνόντας απολαύειν. ούτω συνεχές ήν το πλήθος των προς ημάς αφικνεμένων, άλλα τι έκ επισέλεις καίτοι γε εδέν έργον σοφισέ ή το γράφειν. μάλλον δε ει κι της χείρες έχεις αργώς, έδε γράφειν δεήσει. άλλος γας σοι διακονήσει. γλώττης δε χρεία μόνης. η καιν ημίν μη διαλέγκτα, άλ' ενί γε πάντως των συνόντων λαλήσει. κάν μηδείς παρή, εφ' εαυτής διαλέξεται. σιωπήσει δε εδαμώς σοφισική γε έσα και αττική. Ου μάλλον γε ή αν αηδόνες, όταν το έας αυτας προς οδην ανασήση. ημίν μεν γαρ το πικρόν της αχολίας τέτο εν

ύν εσμεν, κάν παραίτησιν ενέγκου τυχόν προς την ένδειαν τώ, - 25eip. Gamnul. 8. 255. 1. 15th

γραμμάτων. Και το οιονεί έξυπώθαι λοιπόν τη κατακορεί συνηθ. και προς ιδιωτισμόν όχιον είκότως εμποιεί, προσφθέγγεσθα υμάς τες σοφισάς. οι ει μη τι άξιον της υμετέρας αυτών σοφίας εκάσεθε, δυχεραιείτε, κg εκ ανέξεθε. σε δέ πε το εναντίον είκός επί πάσης προφάσεως δημοσιεύειν ταντά την φωτη.. επιτήδειον όντα είπείν και αυτός οίδα ελλήνων, οίδα γας ως oίμαι τες ονομαστάτες των εν υμίν εςε εδεμία παραίτησις σιωπύπι, και ταύτα μεν εις τοσέτον, απέςειλα δε και τα προς ευνόμιον. * είτε παιδια χρή καλείν, είτε μικρά παιδιάς σπεδαιότερα, αυτό σοι κρίνειν παρίημι, ώς προς μεν τα οικεία σκυτά ουκ έτι οίμαι χρήζες. Προς δε των ενδιαρρόφων τας εντυγχάνοντας, εκ έγειές σοι όπλον έσεθαι προσδοκώμεν. έτη δυνάμει τα συντάγματος καταπιςεύοντες τοσέτον, αλ' ακριβώς γνωρίζοντες από ολίγων εφορμών επί πολλά σε όσα ευρετικόν: εαν δε τι σου και έτειέςερον έχεις της χρείας καταφανή, μη κατακτήσης ελέγξαι. Τέτα γας μέλι και φίλος κόλακος διενήρχε, το τα μεν προς ηδονήν ομιλείν. τον δε μηδε τον λυπάτων επέχεθα,

গ A I ei phr o n. Es ist noch zweifelhaft, wer der Alciphron rey, und zu welcher Zeit er gelebt babe, von dem uns 'noch zwei und lies benzig griechische Briefe übrig find, die einen theils ländlichen, theils verliebten, theils parafitischen Inhalt haben, und zum Sheil das Fischergewerbe betreffen. Vermuthlich find fie die Arbeit eines Sushiften aus dem vierten Jahrhundert, der die Lucianische Súreibart nachzuahmen suchte, deffen Ausdruck aber nicht selten ins Unnatürliche und Gezwungene faut. Sie scheta nen jáinmtlich erdichtet ju jenn, und find verschiednen Personen, als an fie gerichtet, oder von ihnen geschrieben, jugetheilt. Wahre Darfellung des Lebens, und vollendete Charaktere, fucht man vergebens in ihnen; nur hie und da trifft man auf gang intereffante Situationen, und auf wißige, doch nicht immer feine, Gedanken. Bon ørn. Prof. Berel erhielten wir im Jahr 1767 eine gute deutsche Uebersetzung dieser, in drei Bücher vers theilten, Briefe.

Bon den beiden bier mitgetheilten vergleicht der erste den ländlichen Fischerstand mit dem Stadtleben í von welchem Cymothus seine Gattin zurückruft; und in dem zweis ten beschreibt Nausibius die von der låndlichen Einfalt abses chende Ueppigkeit der athenischen Jünglinge. Mau muß übris gens die in diesen Briefen vorkommenden Sittengemåhlde um einige Jahrhunderte zurück denken; vermuthlich ein Stunftgriff, wodurch ihnen ihr Verfasser den Anschein einer frühern und klass fischern Entfehungszeit zu geben suchte.

I.
ΚΥ Μ ΩΘΟΣ ΤΡΙΤ Ω Ν ΙΔΙ,

Όσον και θαλαττα της γης διαλάττει, τοσέτος και οι ταύτης, ημείς εργάται των κατα πόλεις ή κώμας oικέντων διαφέρομεν. σε μεν γαρ ή μένοντες είσω πυλών τα δημοτικού διαπράττονται, και γεωργίας προσέχοντες την έκ της βίλα προς διατροφης αναμένεon éxinagmios nus dt oils Bios & idart, dávaror in not θάπες τους ιχθύσι, ήκισα δυναμένοις, αναπνείν τον αέρα, τι δε

« AnteriorContinuar »