Imágenes de páginas
PDF
EPUB

εκείνα υμάς γενέθω. Πενθείτε δε μηδαμώς ευτυχε μοιραν ήρωος, χ' ένα μακαριθησομένην χρόνω, παντί δε αιώνι.

Μη δε τών αιμη, ας ψηφιζονται ως επί θεα περαίοι , το λαμπρότατον

Ο ξειθε την δόξαν. Ου γαρ εκείνος γε, όν ημείς εσμεν, ηχθέ* , ν κνίτη προθεσμία συναιρόμενος' έδε των ηρώων τες γενναιο

έτει περί δόξης εθνήσκον, εν τοις καλλίσοις ποιήμασιν

αν ες υμίν χρήματα μεν τά παντός εςιν άξια. Πα. έγματα δε βία σωφρονες ατα αυτά, οπό9' ήκεν η μοίρα προς και πέρας, αττοήτως έθνησκε». Εύ γαρ ίτε, ώ παίδες, και γας υφ' ημίν γενόμενος, εχθροις oύσιν έδεισεν, έδε ως δεινόντι πείσε«θαι μελων επεκλήθη. Πολύ δε γενναιότερος αιχμάλωτος ημίν ην, ή αντίπαλος ηττήθη γ&ν τα πικρού της τυραννίδος υπό σοφίας, εδ' ότι αν έχοντός μα δράσει κατ' αυτό δεινόν: γαρ έδρων, έχαριζίμην. 'Εγω δε μυρίους πόνους προθυμηθείς έλεις, έπει τοτε περιεγενόμην, έδέν έσχον έτερον, αιρεθείς υπό τέτα μάλον, η χάριν είδέναι, καν ευεργεσίαν παρ' ημών εθελήση λαμβάνειν. εφ' και δ' οφείλεται χάριν εμαυτώ νομίζω, περιποιησάμενος εις δώδεκα μάλιςα αύτ' έτη. Τοσαύτα γάρ εςιν, και προσβεβίωκεν. 'Εγω δε οφείλει», ότι και τα άλλα προσεπέξωσεν ημάς, και θανάτε καταφρονήσαι, μόνος ανθρώπων έπεισει.

Plato.

a .

3

1 α t 0. Wenn auch nicht alle die Briefe, welche man diesem großen Beltweijen jufchreibt, und deren die Ardinische ammlung dreis zehn enthält, durchaus Scht sind; so werden doch von ihm hinterlass fene Briefe, und selbit Stellen aus einigen von jenen, bei mehe rern Schriftstelleru des Alterthuns erwähnt. Daß er eine dreis malige Reise nach Snrakus gemacht habe, und daß dort Dion einer seiner eifrigjien Freunde und Verehrer gewesen sen, weiß man aus seiner Rebensbeschreibung; und der folgende Brief scheint von ihm bald nach dem Tode des Altern Dionysius ger schrieben zu feyn.

Π Λ Α Τ Ω Ν ΔΙΩ Ν Ι ΣΥΡΑ Κ Ο Υ Σ ΙΩ

Ε Υ Π Ρ ATTE IN.

Oιμαι μεν φανεραν είναι δια παντός το χρόνο την εμήν προς θυμίαν, περί τας συμβεβηκύας πράξεις. και ότι πολλήν είχαν περί αυτον σπεδης είς το ξυμπερανθήναι, ουκ άλλα τινος ένεκα μάλλον, ή της επί τους καλούς φιλοτιμίας νομίζω γαρ δίκαιον είναι τες όντας τη αληθεία επιεικείς και πράττοντας τοιαύτα, τυγχάνειν δόξης της προσηκώσης. Τα μεν έν εις το παρόν συν θεώ ειπείν έχει καλώς τα δε περί των μελλόντων, και μέγιστος εσιν αγών ανδρεία μεν γας και τάχει και δώμη διενεγκείν, δόξειεν αν και ετέραν είναι τινών'' αληθεία δε και δικαιοσύνη, και μεγαλοπρεπεία, και τη περί τα πάντα ταύτα εύσχημασύνη ξυμφαίη τις άν τις ποιμένες τα τοιαύτα τιμών, είκότως των άλλων διαφέρειν νύν εν δήλον μέν έςιν λέγω, αναμιμνήεκειν δε όμως δει και μάς αυτές. ότι προσήκει πλέον η παίδων, των άλλων ανθρώπων διαφέρειν, τες οθα δήπο. Φανερες εν δει ημάς γενεθαι, ότι ές κεν τοιύτοι οδοί πες φιωμεν· άλλως τε

και

9 5

[ocr errors]

και επειδή συν θεώ ειπείν ξάδιον έςαι τοις μεν γας άλλοις, συμβέβηκεν αναγκαίον είναι πλανηθήναι πολύν τόπον, ει μέλεσι γνωαθήναι. το δε νύν υπάρχουν περί σε τοιέτόν έσιν ειπείν εις ένα τόπου αποβλέπεις και εν τέτω μάλιςα πεις σε.

ως , υπο πάντων όρωμενος παρασκευάζο, τόν τε Λυκέργον εκείνον αρχαίον αποδείξεων και τον κύρον. κα είτις άλλος πώποτε έδοξεν ηθει η πολιτεία διενεγκείν. άλως τε και επειδή πολλοί λα σχεδόν άπαντες οι τήδε λέγεσιν ως πολλή έσιν ελπίς αναιρεθέντος διονυσία, διαφθαρήναι τα πράγματα, δια την σην τε και κρακλείδε και θεοδότο, και των άλλων γνoρίμων φιλοτιμίαν. μάλινκ μεν έν, μηδείς είη τοιέτος εαν δ' άρα και γίγνηται τις συ φαίνα ιατρεύων. και προς το βέλτισον έλθοιτ' άν. ταύτα δε ίσως, γελοίον σου φαίνεται είναι το εμέ λέγειν, διότι και αυτός εκ αγνοείς. εγω δε και εν τοις θεάτρους ερω τες αγωνιςας υπό των παίδων παροξινομένας, μή τι δη υπόγετων φίλων, &άν τις οιήται μετά σπεδης, κατ' εύνοιαν παρακελεύεθαι. Νύν έν αυτοί τε αγωνίζετε, κα υμίν είτε δει επισέλετε. Τα δ' ενθάδε παραπλησίως έχει, καθάπες κα υμών παρόντων. Επισέλετε δε πω ότι πέπρακτοι υμίν, ή πράττοντες τύγχανέτε, ως ημείς πολλά ακέοντες ουδές τομεν. Και νύν επιςολαι παρα μεν θεοδότο και ηρακλείδε, ήκεσιν είς λακεδαίμονα, κα αιγιναν, ημείς δε καθώπες είρηται, πολλά ακέοντες περί των τήδε, ουδέν έσμεΑ Ενθυμά δε, και ότι δοκείς τισιν, ενδεεςέρως τα προσήκοντος θεραπευτικός είναι μη εν λαιθανέτω σοι ότι δια τα αρέσκειν τοις ανθρώπους, να το πράττειν είν' ηδ' αυθάδεισε ερημίου ξυνοίκας, ευτύχει,

Demos

D e most h e n e 8.

Von den rechs Briefen dieses großen Redners, deren Uechts heit vor den Stunstrichtern anerkannt wird, sind die vier erfern und der rechfte, während seiner Verbannung aus Utheit, und nicht lange vor seinem Tode an den Rath und das Volt, und der finfte, hier mitgetheilte, an den Berafleodor, geschrieben. In diesem nimmt er fich, mit edler, freundschaftlicher Werme, Des Epitimus an, und erflärt sich zugleich, in Ansehung seiner felbf, mit Ehrgefühl und Würde. Mit Necht fagt übrigens Cicero: ex Demoithenis epiftolis intelligi poteft, quam frequens fuerit Platonis auditor.

ΠΡΟΣ ΗΡΑΚΛΕΟΔΩΡΟΝ.

[ocr errors]

Oi9’ όπως χρή πιςεύειν οίς απήγγειλέ μοι Μενεκράτης , 89, όπως επισείν έχω. έφη γαρ Επίτιμον ενδεδειχθαι μεν και απήχθαι υπό 'Αρτα. σε δε αγωνίζεται και απάντων αυτώ χαλεπώτατον είναι. δέομαι δη σε πρός διός ξενία και πάντων των θεών, μη με καταςήσης αηδεί και δεινώ μηδενί περιπετή ευ γαρ ίθι χωρίς τα μέλειν μοι το Επιτίμε σωτηρίας, και νομίσαι μεγάλης αν συμφοραν, είτι πάθος και τότε ου συναίτιος είης, αισχύνομαι τις συνειδότας μοι τες λόγες ες εγώ περί σε προς άπαντους ανθρώπες έλεγον, πεποιθώς έμαυτόν αληθή λέγειν, εκ εκ τέ πεπλησιακήναι σοι πειραν έχων" αλ' ορών, ότι δόξης επιτυγχάνειν, και παιδείαν απεδέχει και ταύτα της από τα Πλάτωνος διατριβής ήπές εσιν ως αληθώς των κέν πλεονεκτημάτω» και των περί ταύτκ σοφισμάτω» έξω. τα βελτίςι δε και το δικαιοτάτε πάνθ' ένεκα έξητασμένη καις ματες θεές τω μετα

Ν.

συ*

σχόντι μη εύχι αψευδείν και προς επαπας έγκυς είναι ένα διον ηγάμει, γένοιτο δεν μοι κακείνο τον χαλεποτάτων. ει εξ ορμηκώς εμαυτόν έννοϊκώς έχειν σοι, την ένατίας γνώμης μεταλαβείν αναγκαθείην, « δε υπολαμβάνω παρευρέθαι και πεφενακίθαι, και μεν φι, όμιζε έτως έξειν. ει δε ημών κατεπεφρότηκες, ότι τον πρώτον εκ εσμέν πο, λογίσαι, ότι και στο τότθα νέες, και την ηλικία, είχε, ήν ημες ν α δε βελεύεις και πράττειν γεγένησαι τηλικότος. και ημιν δε τέτο συμβεί, το μεν γας ευβέλεθαι παρεςι. της δέ τύχης συλλαμβεύσης, και τέργον γένοιτ' αν. καλός και επανος, χάρις δικαία. ή και σε ποίησαι προς εμέ. και μηδ' υφ' ενός των ευ φροντον χείρον άγε, μηδε ήττα αλ' εκείνες μεν άγε επί τα σοι δοκώντα, και πράττε έτως, όπως μηδενός των ομολογηθέπων στεεηθώμεν, αλ' επιτίμω γένητα/ σωτηρία της να απαλλαγή των κινδύνων, παρέσομαι δε εις τον χρόνων καγω καθ' όν συ φης καιρόν είναι. γράψας δέ μοι πίμψον, η κα και φίλω επίςελε. ευτυχα.

[ocr errors][ocr errors]
« AnteriorContinuar »