Imágenes de páginas
PDF
EPUB

εν πεθεσα και γύνα την ακτή, απολιπέσα και τα νήματα τα λία, ασυδε θαμίζεις, έχοφόρια και λήγεια ταις πλεσίαις αθη. μαίων συνεορτάζετα. ουκ έσι τέτο σωφρονείν εδε αγαθά διαμοείσθαι. εχ όντω δε τε ο πατής εκ της «ιγίνης, και τεχθηναίσε και τραφήναι συνέβη, μνείθα υπ' εμοί γάμο παρέδω

ει την πόλιν ασπάζη, χαιρε. και επιθιείς τον άνδρα. είτα έκ θαλάττης, αγαπάς έπαιθι το λιον έλoμένη λήθη δε σοι έξω μακρά των κατ' αν τούτον απατηλών θεαμάτων.

[ocr errors]
[ocr errors]

II.
ΝΑΥΣΙΒΙΟΣ ΠΡΥΜΝΑΙΩ.

Ήγιόαν όσον είσι τρυφερα και αβρόβια των «θήνησι πλησίον τα μειράκια" εναγχος δε Παμφίλα μετα των συνηλικιωτών μι· θεμένα το σκαφείδιον ώς αν έχη γαληνιώντας τα πελάγες περιπλείν άμα και συμμετέχειν ημίν της άγριας των ιχθύων. έγιων ηλίκα αυτες εκ γης και θαλάττης πορίζεται τρυφήματα. ου γαρ ανεχόμενος των ξύλον της ελιάδος έσε ταπήτων τινών ξενικών και εφευρίδων κατακλινείς, ου γαρ οδός τε έφεσκεν είναι κείσθαι ως οι λοιποί επί των καταστρωμάτων, την σανίδα οίμαι νομίζων λίθο τροχυτέραν, ήτει, παρ' ημών σκιάν αυτό μηχανήσεθα, της τα ίσίεσιν δόνα υπερπετάτευτας ως ουδαμώς οιός τε φέχειν τας ηλιακής ακτίνας ημίν δε και μόνον τους ταύτην ποιαμένους την εργασίας, αλλά και πάσιν άπαξα πλώς όσους μη πεφιεσία πλέτα πρόσεςι σπεδιάζεται, έσιν και δυναμένους τη είλη θέρεθα. έν έσω γας κρυμός και θάλαττα. φερομένων δε άμε

[ocr errors]
[ocr errors]

και μόνος και δε μετα κόνων των εταίρων και Πάμφιλος, αλλά και γυναίων αυτώ περιττών την ώραν, πλήθος συνείπετο μεσαργοί πάσα. ' η μεν γας εκαλείτο κρεμάτων και ήν αυλητρίς. η δε, ερατό, και ψαλτήριον μετέχειρίζετο. άλλη δε ενεπής. αντη δε κύμβαλα επεκρότει. εγένετο εν μοι μεσικής και άκατος πλέα και ήν ωδικών το πέλαγος και παν θυμηδίας ανάπλεον. πλην εμέ γε ταύτα ουκ έτερπεν ουδε γαρ εκ ολίγοι των ομοβίων και μάλισε ο πικρός λαυκίας τελχίνος ήν μοι βασκαίνων βαρύ τερος.

έπει δε τον μιθον πολης κατεβάλετο, τ' αργύριόν με διέχει και νύν εκείνο της επιθαλαττίες αγαπώ κώμες, και τοιύτον δεύτερον επιςήνας μοι ποθώ δαπανηρόν και πολυτελή κεανίσκον.

શ r i ft å ne t.

Er war aus Nicea in Bithynien gebürtig, und soll im Jahr 358 bei dem Erdbeben zu Nikomedien umgekommen seyn. Der Nedner und Epiftolograph Libanius war sein Freund, und lobt seine Sitten und Beredfamkeit. Auch schrieb er perfchiedene Briefe an ihn. Unter seinem Namen hat man zwei Bücher verliebter Briefe, die aber vielleicht einen andern Verfasser has ben, und ein spåteres Zeitalter zu verrathen scheinen. Sie sind fåmmtlich verliebten Inhalts, und nicht ohne Eleganz der Schreibs art, mit manchen aus dem Plato und Qucian erborgten Neds nerblumen geschmückt. Inder if ihre Form mehr erzählend and mahlerisch, als epißolisch. Ein Freund vertraut dem andern feine Liebesverhåndnisse und seine Abentheuer mit einer bis zum Leichtfinn freien Offenherzigkeit. So beschreibt in der hier fols genden Probe ein liabler die Leidenschaft, in welche er durdy ein von ihm selbst verfertigtes Bild eines schduen mädchens vers fekt worden; und einer so verstimmten Phantasie vergeiht man leicht die ziemlich fühnen Streifereien über das Gebiete der Wahrheit und Natur.

ΦΙΛΟπίΝΑΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝΙ.

Καλήν γέγραφαν κόρην, και της έμής πράξης γραφής. τέχνη, τον πόθον, έκ 'Αφροδίτης το βέλος. 'Εκ της εμής εγώ καταταξεύομαι δοξιάς" ως άτυχης, ο γέγονα την γραφικής αφυής: ou val är alqqas eixóvos radna Nών δε όσον με τις απαθαυμάζει της τέχνης, τοσύτον κατοικτείρει το πόθω" ε γαρ ήττον δοξαιμι κακοδαίμων ερασής, ή σοφές είναι τεχνίτης. 'Αλα τί λίαν αδύρομαι, και την εκμην καταμέμφομαι δοξια»; έκ τών πινάκων επίσαροι Φαίδρας, Νάρκισσον, Πασιφάην Ω μεν εκ αεί παρών και της 'Αμαζώνος. Η δε καθόλα παρά φύσιν επόθει και δε κυνηγέτης, εί τη πηγή προσήψε την χειρα, διεκέχυτο αν ο ποθέμενος και παρέξει των δακτύλων" η μεν γας πηγή γράφει τον Νάρκισσον' η δε γραφή και την πηγήν και τον Ναρκιστον οίτε διψώντα το κάλλες" εμοί δε όσον εθέλω, παρέςιν η φιλάτη, και κόρη το φαινόμενον ευπρεπής, κάν την χείρα προσέξω, ασύγχυτος επιμένει βεβαίως και της οικείας μορφής εκ εξίςαται, ηδυ προσγελά, και μικβον υποκεχηνε, και είποις αν ως έπ' άκρων των χειλών προκύπτει τις λόγος και όσον έπω τα σίματος εκπηδά εγώ δε και τον ακολην προσεπέλασα πολλάκις ατακεσών: Τί ποτε ώρα βάλεται ψιθυρίζειν αποτυχών δε το λόγο πεφίληκα το σώμα, των παρειών τας κάλυκάς, των βλεφάρων την χάριν, και ομιλείν ερωτικών προτρέπουν την κόρην. Η δε καθάπερ εταίρα τον έρωσης υποκίζεσα σιωπά. 'Επέθηκε τη κλίνη ήγκαλισάμην επιβεβληκα τα σήθει, ένα τυχόν ένδον έρωτα θεραπεύη. Και πλέον επιμές клуге тя урфя. 'Αισθάνομαι πάλιν της παροπληξίας, και κινδυνέυω την εμην προσαπολέσαι ψυχήν, δια τυχόν ερωμένην. Χείλη μεν φαίνει ωραία αλ' εκ αποδίδωσι τον καρπόν τα φιλησα. Τι δε όφελος κόμης καλής μέν φαινομένης κόμης δε εκ έσης και καγώ μεν δακρύω και ποτιιώμαη δε είκων φαιδρο.. αποβλέπει. 'Αλ' είθε μοι τοιαύτην εοψυχαν ο χρυσόπτερα παιδες Αφροδίτης δοίητε φίλην, όπως αν εκ των της τέχνης έργων εδω κρείσσονα τέχνης ωραϊζομένην εν ζωντι κάλει» και προσαρμόζων ηδέως τη φύσει την εμαυτά τε άμφω θεάσωμες συμφωνέσας αλλήλαις,

[ocr errors]
[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

II.
Lateinische Briefe.

C i c r 0.

: Man verbankt dem Tiro, dem Freigelassenen und Freunde des Cicers, die zahlreiche Sammlung und Aufbewahrung der Tchinen und Inhaltsreichen Briefe dieses großen, beredten, scharfs finsigen und einflußreichen Römers. Bekanntlich sind sie in sechszehn Sucher an seine Freunde, fechszehn an den Artikus, Drei cher an seinen Bruder Quintus, und ein Buch an den Brutus vertheilt. Cicero's Briefe, sagt Dr. Blair und ich weiß fie nicht kårzer und treffender zu charakteriñren find in mehr als einer Rüdlicht schåsbar, ja vielleicht die ichåbars fte Sammlung von Griefen, die es in irgend einer Sprache giebt. Es find Briefe über wirkliche Vorfåüe, geschrieben an die größten Meuner ber damaligen Zeit, und mit aller Reins heit und Elegang, aber doch ohne die geringe stúnfelei abges faßt. Was ihr Verdienft noch vergrofert, ift, daß fie ursprungs lich gar nicht dazu beftimmt waren, den Augen der Welt por: gelegt zu werden. Denn Cicero behielt, wie man weiß, von Teinen Briefen keine Abschriften; und nur der Sorgfalt feines freigelaffenen, des Tiro, sind wir die noch vorhandene ansehns liche Sammlung schuldig, welche beinahe an tausend Briefe enthält, und nach Cicero's Tode von jenem veranstaltet wurde. Sie enthalten die zuverlässigken Materialien zu-der Geschichte des damaligen Beitalters, und find die leßten Denfmale, die uns von Rom, in feinem freien Zuftande, übrig sind. Denn grdftentheils find fie während der wichtigen Strije geschrieben, Da die Republik am Rande ihres Unterganges schrankte; uns Areitig eine der interessanteften Lagen, die sich in der Geschichte des menschlichen Geschlechts finden. Cicero dffnet hier seinen pertrauteften Freunden, besonders dem Attikus, fein ganzes Herz, mit der sorglofeften Freiheit. Ueberdieß werden wir zu gleicher Zeit mit einigen der wichtigften Männer Noms in eine Art von neberer Bekanntschaft gebracht; und es ift merkwürdig,

das

[ocr errors]
« AnteriorContinuar »